„Perska mi艂o艣膰” jest debiutem powie艣ciowym Laili Shukri. Historia pocz膮tkowo mo偶e wydawa膰 si臋 schematyczna - nic dziwnego - faktem jest, 偶e rozpoczyna si臋 do艣膰 szablonowo:
Polka po studiach, chc膮c zyska膰 szanse na lepsze 偶ycie, wyje偶d偶a na Bliski
Wsch贸d w celu zdobycia nowych umiej臋tno艣ci i wiedzy. Jest oszo艂omiona luksusem
偶ycia tamtejszych mieszka艅c贸w i powoli poznaje wszechobecny przepych. Zawiera
nowe znajomo艣ci, w tym r贸wnie偶 z m臋偶czyzn膮, za kt贸rego szybko wychodzi za m膮偶,
przekonana, 偶e ju偶 zawsze b臋dzie traktowana przez niego jak ksi臋偶niczka. Czar
ten jednak szybko pryska, a jej 偶ycie przeistacza si臋 w koszmar.
G艂贸wna bohaterka o imieniu Lidka po cudownym, wystawnym
weselu oraz miesi膮cu miodowym, kt贸ry przer贸s艂 jej naj艣mielsze oczekiwania, nie
spodziewa艂a si臋, jak diametralnie wszystko si臋 zmieni, kiedy do
ich nowego apartamentu wprowadzi si臋 te艣ciowa wraz ze swoj膮 c贸rk膮. Zachowuj膮 si臋 w stosunku
do znienawidzonej Europejki niczym Heatcliff wobec Haretona. Niszcz膮 rodzinny
spok贸j ma艂偶e艅stwa i ich dziecka. Zaskakuj膮ca jest postawa kobiety, kt贸ra notorycznie obra偶ana i zniewa偶ana przez krewne
m臋偶a, mimo wszystko bardzo d艂ugo zachowuje zimn膮 krew. Toleruje wszystkie
obelgi skierowane w jej stron臋, do momentu kiedy zauwa偶a, 偶e jej ma艂偶e艅stwo i
porz膮dek rodzinny zosta艂y obr贸cone w ruin臋. Jej m膮偶 ze wzgl臋du na wag臋 wi臋z贸w
krwi staje po stronie matki i siostry, co skutkuje dotkliwym pobiciem 偶ony. Jej
偶ycie sta艂o si臋 horrorem. Osoby, kt贸re powinny j膮 wspiera膰 traktowa艂y j膮 jak
s艂u偶膮c膮, nieustannie obra偶a艂y, poucza艂y i na艣miewa艂y si臋 z niej. Dodatkowo za
ka偶de niepos艂usze艅stwo i najmniejszy b艂膮d w oczach m臋偶a by艂a przez niego
dotkliwie bita. Traktowana wr臋cz jak przedmiot. Przez wiele miesi臋cy by艂a
wi臋ziona we w艂asnym mieszkaniu. Polka, co zadziwiaj膮ce, ze wszystkich si艂 stara
si臋 jak tylko mo偶e, aby uratowa膰 ma艂偶e艅stwo. Kocha m臋偶a bezgranicznie i wybacza
mu ka偶d膮 krzywd臋, jak膮 jej wyrz膮dzi. W najgorszych chwilach przypomina sobie
momenty, gdy by艂a przez niego rozpieszczana do granic mo偶liwo艣ci i wiod艂a z nim
wymarzone 偶ycie. 呕a艂owa艂a, 偶e trwa艂o to tak kr贸tko, ale nie traci艂a nadziei.
Niezrozumia艂a by艂a dla niej tak radykalna zmiana m臋偶a w stosunku do niej. Do
samego ko艅ca liczy艂a na powr贸t do arkadyjskiej relacji z ukochanym.
Autorka przedstawia czytelnikowi
zr贸偶nicowany obraz kultury wschodniej. Odkrywa przed czytelnikiem tajemnice tak
restrykcyjnego pa艅stwa, jakim jest Kuwejt. Ukazuje dwie jego skrajne strony. W
miejscu, gdzie rz膮dz膮 prawa szariatu, kobiety s膮 zniewolone, traktowane w
osza艂amiaj膮co przera偶aj膮cy spos贸b, panuj膮 inne obyczaje, inna kultura a
m臋偶czy藕ni g贸ruj膮 nad kobietami, kt贸re musz膮 by膰 im pos艂uszne i nie maj膮 prawa
si臋 sprzeciwia膰. Dozwolone s膮 zab贸jstwa honorowe, kary 艣mierci, a wobec kobiet
prawo jest szczeg贸lnie brutalne i bezlitosne. S膮 one ca艂kowicie zale偶ne od
swoich m臋偶贸w i ze wzgl臋du na to nie mog膮 szuka膰 pomocy w instytucjach
pa艅stwowych. Z drugiej strony, co jest wr臋cz szokuj膮ce i niewiarygodne, w
kraju, w kt贸rym prawo jest tak rygorystyczne odbywa si臋 wiele nielegalnych
imprez, w艣r贸d m艂odych ludzi szerzy si臋 pogwa艂cenie wszelkich zasad i norm.
Autorka prezentuje czytelnikowi jasne i ciemne strony kultury islamskiej. Stara
si臋 ostrzec przed naiwno艣ci膮 m艂ode kobiety, nie艣wiadome jaki los mo偶e je
spotka膰, je艣li strac膮 czujno艣膰 i zdrowy rozs膮dek w imi臋 mi艂o艣ci do wymarzonego
m臋偶czyzny wychowanego w obcej kulturze.
Powie艣膰 jest pisana prostym j臋zykiem,
dzi臋ki czemu czyta si臋 j膮 jednym tchem. Ods艂ania przed nami tajemnice Bliskiego
Wschodu, kt贸re s膮 dla nas niewyobra偶alne. Pozwala nam zrozumie膰 kultur臋 i
obyczaje tej cz臋艣ci 艣wiata. T艂umaczy precyzyjnie poj臋cia zwi膮zane z islamem,
kt贸re s膮 w niej zawarte. Zmusza czytelnika do refleksji stawiaj膮c przed
nim pytanie: „gdzie przebiega granica
mi臋dzy rzeczywisto艣ci膮 a tym, co postrzegamy jako rzeczywisto艣膰”. Przypomina nam o niedocenianej przez nas na co
dzie艅 wolno艣ci i poucza, aby si臋 nie poddawa膰 i szuka膰 mimo wszystko wyj艣cia z
ka偶dej trudnej sytuacji. 馃槈 馃挭
